034-33257601
info@autismkerman.ir
پیامدهای نامطلوب برای افراد اتیستیک
پیامدهای نامطلوب برای افراد اتیستیک

پیامدهای نامطلوب برای افراد اتیستیک

جزئیات

Suicide Risk in Autistic Children

26 آبان 1405
پیامدهای نامطلوب برای افراد اتیستیک: یک مرور چتری از حوزه‌های سلامت روان، سلامت جسمی، اجتماعی و سبک زندگی

این مقاله نتایج ۱۳۴ مرور پژوهشی را که بر بیش از ۱۳۰۰ مطالعه اولیه تکیه دارند، کنار هم گذاشته است. پیش از این، مرورهای پراکنده‌ای درباره موضوعات جدا (مثلاً فقط اضطراب یا فقط مشکلات گوارشی) وجود داشت، اما تصویر کلی از چالش‌های افراد اوتیستیک در سراسر زندگی در دسترس نبود. نویسندگان یافته‌ها را در سه حوزه دسته‌بندی کرده‌اند: سلامت روان، سلامت جسمی و زندگی اجتماعی و سبک زندگی.

بخش اول: سلامت روان
اضطراب و وسواس. ارتباط اضطراب با اوتیسم در تمام سنین پایدار است. در کودکان و نوجوانان حدود ۴۰٪ دست‌کم یک اختلال اضطرابی دارند. شایع‌ترین‌ها عبارت‌اند از ترس‌های خاص (حدود ۳۰٪)، وسواس فکری-عملی (حدود ۱۷٪) و اضطراب اجتماعی (حدود ۱۷٪).
افسردگی و اختلال دوقطبی. مرورهای زیادی نرخ بالاتر افسردگی را گزارش کرده‌اند، اما برآوردها از ۱٪ تا بیش از ۸۰٪ متغیر است. دلیل آن تفاوت ابزارهای سنجش و گروه‌های مطالعه‌شده است. افسردگی در بزرگسالان اوتیستیک بیشتر از کودکان دیده می‌شود. نویسندگان یادآوری می‌کنند که ابزارهای سنجش افسردگی باید برای افراد اوتیستیک اعتبارسنجی شده باشند. اختلال دوقطبی نیز در بزرگسالان شایع‌تر است.
اختلالات خوردن. همه مرورها ارتباط را تأیید کردند، به‌ویژه با بی‌اشتهایی عصبی. حدود ۹ تا ۲۵٪ مبتلایان به بی‌اشتهایی عصبی ویژگی‌های اوتیسم دارند. نکته مهم این است که ویژگی‌های مشترک، مانند پایبندی به روتین، حساسیت‌های حسی (بو، بافت و مزه غذا) و دشواری در تشخیص گرسنگی و سیری، می‌توانند تشخیص را سخت کنند: معلوم نیست رفتار غذایی ناشی از اوتیسم است یا اختلال خوردن. شناخت این مکانیسم‌ها در اطرافیان می‌تواند خطر را کاهش دهد.
روان‌پریشی و اختلالات شخصیت. همه مرورها ارتباط اوتیسم با اسکیزوفرنی، روان‌پریشی و بدبینی (پارانویا) را تأیید کردند. احتمال ابتلا به اسکیزوفرنی بیش از سه برابر گزارش شده است. چون افراد اوتیستیک اغلب تماس اجتماعی کمتری دارند، نشانه‌های روان‌پریشی ممکن است دیرتر شناسایی شوند. برای اختلال شخصیت مرزی، شواهد ناهمگون است و ویژگی‌های مشترک می‌تواند باعث اشتباه تشخیصی شود (به‌ویژه در دختران و زنانی که «پنهان‌سازی اجتماعی» می‌کنند). اختلال استرس پس از سانحه در کودکان و نوجوانان اوتیستیک مرتبط بود، ولی درباره بزرگسالان هنوز روشن نیست.
مصرف مواد. در بزرگسالان اوتیستیک خطر بیشتر است، ولی در نوجوانان و زنان یکدست نیست. تنهایی، انزوا و مشکلات روانی همراه می‌توانند خطر وابستگی به الکل را بالا ببرند.
خودآسیبی و خودکشی. شواهد نشان می‌دهد افراد اوتیستیک بیش از جمعیت عمومی در معرض افکار خودکشی، اقدام به خودکشی و مرگ ناشی از آن‌اند. در نوجوانان اوتیستیک حدود ۲۵٪ افکار خودکشی و حدود ۸٪ اقدام گزارش شده است. خودآسیبی (بدون قصد خودکشی) نیز شایع‌تر است. عوامل خطر شامل قلدری، افسردگی همراه، تنهایی و محرومیت اقتصادی است. فقط معدودی مداخله مخصوص افراد اوتیستیک وجود دارد (مانند برنامه‌های ایمنی تطبیق‌یافته و نسخه‌های سازگارشده رفتاردرمانی دیالکتیکی). نویسندگان توصیه می‌کنند ارزیابی خطر خودکشی هنگام تشخیص و در پیگیری‌ها انجام شود.

بخش دوم: سلامت جسمی

صرع. یکی از قوی‌ترین یافته‌هاست: همه مرورها شیوع بیشتر را نشان دادند. شیوع حدود ۷٪ در کودکان و ۱۹٪ در بزرگسالان گزارش شده است. افزایش سن و ناتوانی ذهنی همراه، خطر را بالا می‌برند. در کودکان مبتلا به صرع، اوتیسم گاهی دیرتر تشخیص داده می‌شود.
خواب. مشکلات خواب بسیار شایع است و با اندازه‌گیری عینی هم تأیید شده: دشواری در به خواب رفتن، بیدار شدن‌های مکرر، کوتاه‌تر بودن خواب و اختلال تنفس در خواب. در بزرگسالان، شیوع بی‌خوابی نزدیک به ۵۹٪ بود. مشکلات خواب با ویژگی‌های اوتیسم و مشکلات رفتاری ارتباط دارند و بر کل خانواده اثر می‌گذارند. در یک مطالعه، ۵۸٪ بزرگسالان هرگز برای مشکل خواب به پزشک مراجعه نکرده بودند، در حالی که ۹۰٪ کیفیت خواب ضعیف داشتند.
گوارش. درد شکم، یبوست و اسهال شایع‌اند (حدود ۳۳ تا ۵۵٪ کودکان در مرورهای فراتحلیل). با بیماری‌های التهابی روده و بیماری ائوزینوفیلی گوارشی ارتباط دیده شد، اما با سلیاک ارتباطی نبود.
تغذیه. مشکلات تغذیه‌ای و انتخابگری شدید در غذا شایع است و می‌تواند به کمبودهای تغذیه‌ای بینجامد. حساسیت‌ها و عدم تحمل غذایی هم بیشتر گزارش شده است.
وزن. خطر چاقی در سراسر عمر بیشتر است (در کودکان حدود ۴۱٪ خطر بیشتر)، و خطر بین ۲ تا ۵ سالگی افزایش می‌یابد. عواملی مانند داروهای روان‌پزشکی، فعالیت بدنی کمتر و مصرف غذاهای پرکالری نقش دارند. در مقابل، کم‌وزنی نیز در برخی کودکان به‌خاطر انتخابگری غذایی دیده می‌شود.
سلامت دهان و دندان. پلاک دندانی و دندان‌قروچه در کودکان و نوجوانان اوتیستیک بیشتر است (شیوع دندان‌قروچه حدود ۵۸٪). برای پوسیدگی و بیماری لثه نتایج ناهمگون بود. مسائل حسی مثل صدای مسواک برقی یا طعم خمیردندان می‌تواند مراقبت را دشوار کند.
مرگ‌ومیر. خطر مرگ دست‌کم دو برابر جمعیت عمومی است. عوامل خطر شامل ناتوانی ذهنی، صرع و جنس زن است. بخشی از این اختلاف به دسترسی ناکافی به مراقبت‌های پزشکی و مدیریت ضعیف بیماری‌های همراه برمی‌گردد.
سایر موارد. اگزمای آتوپیک، بی‌اختیاری ادرار و مدفوع، کاتاتونیا، بیماری مادرزادی قلب و برخی مشکلات عصبی (مانند بزرگی سر، فلج مغزی و میگرن) شایع‌ترند.
شواهد ناهمگون: دیابت، آسم، مشکلات بینایی و شنوایی، آلرژی‌ها و بیماری‌های خودایمنی. در دیابت، مطالعات باکیفیت‌تر که عوامل مخدوش‌کننده (سن، چاقی، دارو) را کنترل کرده‌اند، معمولاً ارتباطی نیافتند.

بخش سوم: زندگی اجتماعی و سبک زندگی

قلدری و آزار. افراد اوتیستیک بسیار بیشتر در معرض قلدری (۴۴ تا ۶۷٪) و دو برابر بیشتر در معرض قلدری کلامی‌اند. گزارش‌ها شامل آزار کودکی (۱۶٪)، آزار جنسی (۴۰٪) و قلدری مجازی (۱۳٪) است. خشونت بین‌فردی نیز در بزرگسالان بیشتر است. خطر ناشی از انباشت چند عامل است، و اضطراب و افسردگی هم زمینه‌ساز قلدری‌اند و هم از آن بدتر می‌شوند (چرخه تقویت‌کننده).

دوستی و روابط. کودکان اوتیستیک دوستان کمتر، دوستی‌های کم‌کیفیت‌تر و مشارکت اجتماعی کمتری دارند. این مشکلات تا بزرگسالی ادامه می‌یابد و تنهایی بیشتر گزارش می‌شود. نویسندگان یادآور می‌شوند که این سنجش‌ها با معیارهای افراد غیراوتیستیک انجام شده و ممکن است آنچه برای خود افراد اوتیستیک ارزشمند است را نسنجد. همچنین دسترسی به آموزش سلامت جنسی مناسب محدود است.

کیفیت زندگی. به‌طور پایدار پایین‌تر گزارش شده است، اما ابزارهای سنجش برای این افراد طراحی و اعتبارسنجی نشده‌اند. نویسندگان توصیه می‌کنند ابزارهای جدید با مشارکت خود افراد اوتیستیک ساخته شوند.

مدرسه و کار. غیبت از مدرسه بیشتر است (تا حدی به‌خاطر قلدری و بیماری‌های همراه). بزرگسالان اوتیستیک با خطر جدی بیکاری روبه‌رو هستند و فقط ۲۰ تا ۵۵٪ شاغل‌اند. مشکلات رانندگی (واکنش کندتر و دشواری در تصمیم‌گیری) و چالش‌های سالمندی نیز گزارش شده است.
بازی و اینترنت. استفاده مشکل‌ساز بیشتر دیده می‌شود، هرچند بازی می‌تواند محیطی قابل‌پیش‌بینی برای ارتباط و احساس تعلق هم باشد.

هویت جنسیتی و تصویر بدن. احتمال تعلق به هویت‌های ترنسجندر یا غیرمنطبق با جنسیت بیشتر است و دشواری‌های تصویر بدن هم گزارش شده است. نویسندگان بر مراقبت حمایتگر و پذیرنده تأکید می‌کنند.

جرم و بزهکاری. افراد اوتیستیک در مجموع بیشتر از دیگران مرتکب جرم یا بزهکاری نمی‌شوند. در موارد محدودی که مطالعات به رفتار جنسی نامناسب پرداخته‌اند، عواملی مثل سوءتفاهم اجتماعی و نبود حمایت و آموزش مناسب مطرح بوده، نه خود اوتیسم. این یافته‌ها نباید به‌عنوان رابطه علی تعبیر شوند.

الگوی کلی: پیامدها جدا از هم نیستند
یکی از مهم‌ترین پیام‌های مقاله این است که این مشکلات معمولاً روی هم اثر می‌گذارند. مثلاً:
  • بی‌خوابی، درد گوارشی و صرع می‌توانند تنظیم هیجان را دشوارتر کنند.
  • قلدری و طرد اجتماعی اضطراب و افسردگی را افزایش می‌دهند.
  • مشکلات روانی همراه، خطر بیکاری، آزار و کاهش کیفیت زندگی را بالا می‌برند.
به همین دلیل، خدمات جداگانه و پراکنده کافی نیست و مراقبت یکپارچه لازم است.

توصیه‌ها برای والدین:
  • به خواب، گوارش، تغذیه و سلامت دهان فرزندتان به‌صورت منظم توجه کنید و در صورت مشکل، پیگیری پزشکی بخواهید.
  • نشانه‌های اضطراب، افسردگی و قلدری را جدی بگیرید و با مدرسه در تماس باشید.
  • حساسیت‌های حسی (مثلاً صدای مسواک برقی یا طعم خمیردندان) را در مراقبت‌های روزمره در نظر بگیرید.
  • به ارتباطات اجتماعی کودک کمک کنید، با توجه به آنچه برای خود او معنادار است.
برای مراکز اتیسم و ارائه‌دهندگان خدمات:
  • هنگام تشخیص و در پیگیری‌ها، غربالگری اضطراب، افسردگی و خطر خودکشی انجام دهید.
  • ارزیابی ساختاریافته خواب و گوارش را در روند معمول بگنجانید.
  • بررسی سالانه سلامت و پایش بیماری‌های پرخطر (مانند صرع) را برقرار کنید.
  • از درمان‌های روان‌شناختی سازگار با ویژگی‌های اوتیسم استفاده کنید.
  • برنامه‌های پیشگیری از قلدری و حمایت اجتماعی را تقویت کنید.
  • در حوزه شغلی، تنظیمات محیط کار (مثل ملاحظات حسی و ارتباط منعطف) را ترویج دهید.
محدودیت‌ها
  • مقاله مرورِ مرورهاست، بنابراین مواردی که مرور مستقلی نداشته‌اند ممکن است جا افتاده باشند.
  • تعریف و روش تشخیص اوتیسم در مرورها یکسان نبود (در ۵۳ مرور مشخص نشده بود).
  • مرورهای قدیمی‌تر پیش از معیارهای تشخیصی جدید انجام شده‌اند.
  • عواملی مانند نژاد، وضعیت اقتصادی و ناتوانی‌های همراه بررسی نشده است.
  • بیشتر پژوهش‌ها بر مشکلات تمرکز دارند و نقاط قوت و توانمندی‌های افراد اوتیستیک کمتر بررسی شده است
جمع‌بندی
اتیسم تنها به ارتباط و رفتار محدود نمی‌شود و می‌تواند سلامت روان، جسم و زندگی اجتماعی را در بر بگیرد. اما این پیامدها اجتناب‌ناپذیر نیستند: بخش بزرگی از آن‌ها با تشخیص به‌موقع، غربالگری منظم، مراقبت یکپارچه، مدارس و محیط‌های کار حمایتگر و مداخلات سازگار با نیازهای افراد اوتیستیک قابل پیشگیری یا کاهش است.

مقاله ها مرتبط