034-33257601
info@autismkerman.ir
خلاصه:

بسیاری از مطالعات نشان میدهند تکنیک‌های موسیقی و موسیقی‌درمانی، تأثیرات مثبت قابل توجهی در درمان مبتلایان به اتیسم و بهبود رفتار آن‌ها دارند.همان‌طور که می‌دانیم کودکان و بزرگسالان دارای اتیسم از تماس مستقیم با دیگران اجتناب میکنند.محققان بر این باورند که افراد اتیستیک میتوانند از طریق موسیقی محرک‌های خارج را تجربه و به آن‌ها هم توجه کنند.



در جوامع ابتدائی موسیقی وظیفه مهمی در مراسم قبیله به عهده داشته و به ویژه مراسم مذهبی و اعیاد ، بوسیله آواز و ساز برگزار می شده است.

موسیقی یکی از کهن ترین فعالیت های بشری است. انسان ابتدائی به وسیله تقلید اصوات طبیعی مانند باد و آب و پرندگان و همچنین به وسیله اصواتی که موافق آهنگ کارهای خود، از گلو خارج می کرد موسیقی را شروع کرد.

انسان ابتدائی از موسیقی در موارد مختلف استفاده می کرد و گذشته از این که در ضمن کار با خواندن سرود بر سهولت و سرعت کار خود می افزود ، در سایر مراسم اجتماعی نیز از موسیقی بهره می برد.

اهمیت فعالیت های موسیقایی در فرهنگ ها و جوامع مختلف به حدی رسید که عنوان یک واحد درسی برای کودکان در نظر گرفته شد.

افلاطون نیز بر تاثیرات موسیقی بر روی انسان تاکید داشته است و می گوید که موسیقی برای پرورش ذوق و تلطیف روح انسان بسیار ضروری است.




فواید موسیقی

موسیقی محرک و به کار گیرنده ی بسیاری از قسمت های مغز است. موسیقی باعث تثبیت و پایداری ((توجه)) می شود. طی تحقیقات گسترده، دانشمندان متوجه شدند که مغز به صورت گسترده ای تحت تاثیر اصوات است. همین مسئله باعث پیامدهای مختلفی بر روی انسان می شود که می تواند مثبت و یا منفی  باشد . به طور مثال یکی از این پیامدهای مثبت ،گسترش بازه توجه افراد است.
موسیقی برانگیزاننده ی موثری است . ما می دانیم که موسیقی بار هیجانی و عاطفی دارد. همین عامل باعث برانگیخته شدن افراد می شود.

موسیقی فراهم آورنده ی ساختار سالم ارتباط کلامی و غیر کلامی است. برای برقراری ارتباط، دو روش متداول وجود دارد که یکی کلامی و دیگری غیر کلامی است. موسیقی می تواند یک محیط ارتباطی را فراهم آورد. همان طور که قبلا ذکر شد بسیاری از افراد کم توان ذهنی هستند که دچار اختلالات گفتاری می باشند ، پس موسیقی و فعالیت های هنری می تواند ساختار سالم ارتباطی غیرکلامی و کلامی را بوجود آورد.

فعالیت موسیقایی تعامل اجتماعی را تقویت می کند. مواردی هم که در این بخش تحت تاثیر قرار می گیرند شامل:1-شروع هر گونه تلاش برای شروع یک عمل .2- توانایی پاسخ دادن به حرکت ها3-به نوبت صحبت کردن ها.4- تماس چشمی .5-صحیح و درست کردن.

موسیقی تسریع کننده بازخورد غیر کلامی است. بسیاری از افراد کم توان ذهنی در فعالیت های سازشی خود دچار مشکل هستند. منظور از فعالیت های سازشی این است که افراد بتوانند با موقعیت های جدید و افراد جدید، سازش پیدا کنند. در این زمان به خاطر غیر کلامی بودن فعالیت موسیقی، بازخورد های غیر کلامی بسیار سریعتر شکل گرفته و درمانگر می تواند ارتباط خود با درمانجو را بسیار سریع برقرار کند.

فعالیت های موسیقایی به راحتی با توانائی های هر فرد قابل تطبیق است. این موضوع یکی از پراهمیت ترین موارد در فعالیت های هنری است.
هر هنری به راحتی می تواند با توانائی های هر فردی تطبیق پیدا کند.

طرح های موسیقایی در تقویت مهارت های جهت یابی صحیح مورد استفاده قرار می گیرد.
عدم یکپارچگی حسی در بسیاری از معلولیت ها دیده می شود .یکی از فعالیت های کار درمانگران تقویت و یا ایجاد یکپارچگی حسی در معلولان است. موسیقی و یا بسیاری از فعالیت های هنری چنین خاصیتی دارند. فرد بدون آنکه بداند ، برای انجام یک فعالیت هنری، مجبور است  چند حس خود را یکپارچه کند. به طور مثال ، زدن یک طبل ساده توسط دستان یک فرد ، حس بساوائی، حس های عمقی، شنوائی و.... را یکپارچه می کند.
موسیقی هم زمینه ساز نظم ساختاری در شکل و هم فراهم کننده ی آزادی در خلاقیت هنری است.


مدلها و رویکردهای موسیقی درمانی:

هر چند موسیقی به عنوان یک عنصر در موسیقی درمانی استفاده می شود با این حال در هیچ رویکردی موسیقی به عنوان عامل مستقل در سلامت تعریف نشده است.
 


شیوه و تکنیک در موسیقی درمانی:
هر موسیقی درمانگری بر مبنای نیازها و توانائی های مراجع خود مدل و یا رویکردی را برای درمان انتخاب می کند. به طور مثال اگر شما فرد کم توان ذهنی داشته باشید که دچار اختلالات رفتاری است مسلما شیوه ی موسیقی درمانی رفتاری را برای فرد انتخاب می کنید. اما در این رویکرد شما باید بتوانید موارد اختلال رفتاری فرد را تشخیص دهید و راه برخورد با آن را انتخاب کنید ؛ نام دیگر راه برخورد ،شیوه مداخله است .حالا این شیوه در مداخله موسیقی درمانی می تواند پاداش و یا تنبیه باشد .حال ممکن است مربی بر مبنای شناخت خود از درمانجو ،تکنیک دیگری را برای تحریک وی استفاده کند، به طور مثال خوراکی های مورد علاقه ی وی را به عنوان تشویق انتخاب نماید. پس تکنیک ،یک مبحث خلاقانه است که توسط مربی برای گسترش و تقویت رفتارهای بهنجار درمانجو مورد استفاده قرار می گیرد. این مورد می تواند گستردگی زیادی داشته باشد.

 
موسیقی درمانی چیست؟

موسیقی چارچوبی را فراهم می کند که در آن رابطه متقابلی بین مراجع و درمانگر ایجاد شود. موسیقی درمانی،کاربرد خلاق و برنامه ریزی شده ی موسیقی به منظور کسب تندرستی و سر زندگی و حفظ آن است. با موسیقی درمانی می توان به مسائل فیزیکی ، عاطفی، روان شناختی، روحی و نیازهای شناختی افراد مورد درمان پرداخت.



بیمارانی که می توانند از موسیقی درمانی بهره مند گردند:

مبتلایان به سندرم نقص اکتسابی ایمنی ، افراد دچار زوال عقل و فراموشی ، افراد مبتلا به اتیسم و بیماری های تحلیل برنده و پیش رونده ی عصبی، افراد گرفتار به نارسایی تغذیه ای و تنش های عصبی ، عقب ماندگان ذهنی و معلولیتی ، بیماران مبتلا به تومور ، مبتلایان به نقصان شنوائی و روان رنجوری.

 
 
موارد استفاده از موسیقی درمانی برای درمان اختلال طیف اتیسم
 

1.کاهش رفتارهای انزوا طلبی و گوشه نشینی در کودکان اتیسم.

 
موسیقی سرشار از عوامل ارتباطی است. کودکان دارای اتیسم در جلسات موسیقی درمانی ناگزیر با درمانگران، همسالان، ابزار موسیقی وخود موسیقی ارتباط بر قرار می‌کنند. گسترش دامنه  ارتباطی می‌تواند به کاهش ضعف این کودکان در حوزه  ارتباطی  با پیرامونشان کمک فراوانی کند. موفقیت در این حوزه بستگی به برنامه ساختارمند درمانگربا تجربه، صبور وعلاقمند دارد.

یک موسیقی درمانگر باتجربه می‌تواند برنامه ای را طراحی کند تا کودک دارای اتیسم را مجذوب فعالیت‌ها کند.  او می‌تواند تجاربی را سازماندهی کند تا مشکلات حسی وحرکتی این کودکان را که معمولا آن ها را معطوف به خودشان می‌کند، به حداقل برساند.محققان معتقدند که پس از آشنایی کودکان دارای اتیسم با موسیقی، به تدریج ارتباطشان را با محیط اطراف و مکان‌های غیرموسیقایی تعمیم می‌دهند.


2-توسعه روابط کلامی و گفتار
کودکان دارای اتیسم در استفاده از نمادها مشکل دارند. آن‌ها نمی توانند چیزی را به جای آنچه  نمی‌بینند و نمی‌شنوند، جایگزین کنند. زبان این کودکان معمولا گنگ ونامفهوم است و بیشتر به  شکل صداهای نامفهوم و محدود است. در تکنیک‌های موسیقی درمانی تلاش می‌شود  فرایندهای گفتار آوایی را تسهیل و فرایندهای ذهنی را درمفهوم سازی، سمبل سازی، درک مطلب فعال کند.

برخی کوکان دارای اتیسم حساسیت غیر معمول به موسیقی نشان می‌دهند. گروهی دست به انتخاب سازهایی با صداهای خاص می زنند یا به صداهای زیر وبم علاقه نشان می‌دهند.این پاسخ‌دهی غیر معمول این کودکان به موسیقی، آنها را به اهداف ومقاصد غیر موسیقایی مثل رشد گفتار و رشد اجتماعی نزدیک می‌کند؛ به همین دلیل بسیاری از موسیقی درمانگران به کار با این کودکان علاقه دارند.

در کلاس‌های موسیقی تکرار کلمات ساده حتی یک سخن کوتاه بی‌معنا، همراه با آواز وموسیقی می‌تواند منجر به رشد زبان وگفتاردراین کودک شود. عبارات معنادار و موسیقی اگر با نشانه‌های بینایی ولمسی ارائه شوند، می‌توانند فرایند پیشرفت درمان را تسهیل کنند.


3-کاهش مشکلات حسی وادراکی
فضای حاکم بر جلسات موسیقی درمانی، سرشار از محرک‌های حسی برای کودک دارای اتیسم است. موسیقی باید در ساختاری منظم به کودک ارائه شود.از آنجا که کودکان دارای اتیسم از اختلالات حسی گوناگونی رنج میبرند، موسیقی درمانی موجب می‌شود کودک دارای اتیسم در دریافت‌های مربوط به یک حس، وحدت ایجاد کند. همچنین به دلیل برخورداری از تجارب چند حسی، ازنوعی یکپارچگی در درون دادهای حسی برخوردار می‌شود.فرایند گوش دادن وتوجه به موسیقی وصدا در کودکان دارای اتیسم باید به دقت مورد توجه درمانگران قرار گیرد.
 


 
 

خدمات مرتبط